عناصر طراحی قالب پلاستیکی

طراحی و ساخت قالب ارتباط نزدیکی با پردازش پلاستیک دارد. موفقیت یا شکست پردازش پلاستیک تا حد زیادی به اثربخشی طراحی قالب و کیفیت ساخت قالب بستگی دارد و طراحی قالب پلاستیکی بر اساس طراحی صحیح محصولات پلاستیکی است.
عناصر ساختاری که در طراحی قالب پلاستیکی باید در نظر گرفته شوند عبارتند از:
① سطح جداسازی به سطح تماس بین قالب های مقعر و محدب زمانی که قالب بسته می شود اشاره دارد. انتخاب موقعیت و فرم آن تحت تأثیر عواملی مانند شکل و ظاهر محصول، ضخامت دیواره، روش شکل‌دهی، فناوری پس از پردازش، نوع و ساختار قالب، روش قالب‌گیری و ساختار دستگاه شکل‌دهی است.
② اجزای ساختاری، مانند بلوک های کشویی، سقف های شیب دار، بلوک های مستقیم بالای قالب و غیره از قالب های پیچیده. طراحی قطعات ساختاری بسیار حیاتی است که به طول عمر قالب، Makespan، هزینه، کیفیت محصول و غیره مربوط می شود. بنابراین طراحی ساختار هسته پیچیده قالب مستلزم توانایی جامع بالای طراح و پیگیری یک طرح طراحی ساده تر، بادوام و اقتصادی تر تا آنجا که ممکن است.
③ دقت قالب، از جمله اجتناب از کارت، موقعیت دقیق، ستون های راهنما، پین های تعیین موقعیت، و غیره. سیستم موقعیت یابی به کیفیت ظاهری محصول، کیفیت و عمر مفید قالب مربوط می شود. روش های مختلف موقعیت یابی با توجه به ساختارهای مختلف قالب انتخاب می شوند. کنترل دقت موقعیت‌یابی عمدتاً به پردازش متکی است و موقعیت‌یابی قالب داخلی عمدتاً توسط طراح برای طراحی یک روش موقعیت‌یابی معقول‌تر و آسان‌تر برای تنظیم در نظر گرفته می‌شود.
② سیستم ریختن به کانال تغذیه از نازل ماشین قالب گیری تزریقی به حفره قالب، از جمله کانال جریان اصلی، کانال انحراف، دروازه و حفره مواد سرد اشاره دارد. به طور خاص، انتخاب موقعیت دروازه باید برای پر کردن حفره با پلاستیک مذاب در حالت جریان خوب مناسب باشد و مواد سرد رانر جامد و دروازه متصل به محصول به راحتی از قالب خارج شده و هنگام باز کردن قالب خارج شوند. (به جز قالب Hot runner).
③ نرخ انقباض پلاستیک و عوامل مختلفی که بر دقت ابعادی محصولات تاثیر می‌گذارند، مانند خطاهای ساخت و مونتاژ قالب، سایش قالب و غیره. پارامترهای ساختاری دستگاه قالب گیری فناوری طراحی به کمک کامپیوتر به طور گسترده ای در طراحی قالب های پلاستیکی استفاده شده است.