1. ضریب انقباض هر ماده متفاوت است و پردازش قالب پلاستیکی باید نرخ انقباض معقولی داشته باشد.
2. پردازش ساخت و ساز قالب تزریق باید استحکام کافی داشته باشد، در غیر این صورت با فشار دادن قالب تغییر شکل می دهد و در نتیجه فلاش می شود.
3. موقعیت های مناسب اگزوز و کنترل کمیت باید انتخاب شود. در غیر این صورت باعث نارضایتی از قالب گیری تزریقی و کمبود محصول می شود.
4. اگر محصول در لبه دهانه قالب به بیرون رانده شود، می توان یک پین اجکتور را تنظیم کرد (اما برخی از ماشین های قالب گیری تزریقی این عملکرد را ندارند).
5. روش تثبیت قالب و ماشین قالب گیری تزریقی باید معقول، قابل اعتماد و محکم باشد تا از حوادث ناشی از جابجایی در هنگام بسته شدن قالب جلوگیری شود. و به راحتی قابل حذف است.
6. یک روش قالب گیری معقول و یک موقعیت و مقدار مناسب جک را انتخاب کنید تا مطمئن شوید که محصول در طول فرآیند جک آسیب نمی بیند.
7. سرد شدن قالب به عواملی مانند اندازه محصول، شکل، خواص پلاستیک و زمان نگهداری مربوط است.
8. قالب و دستگاه تزریق، قسمت قالب را بدون برگرداندن فنر با هم حرکت می دهند. صفحه تخلیه قالب به میله تخلیه مکانیکی متصل می شود.
9. مسیر قالب گیری تزریق را به طور منطقی انتخاب کنید تا اطمینان حاصل شود که مواد به طور یکنواخت به قسمت های مختلف (مانند کانال های جریان) می رسد، و ذخیره کافی برای اطمینان از پر شدن پلاستیک در طول فرآیند انقباض فراهم می کند.
10. زبری حفره قالب باید به حد "آینه" برسد، در غیر این صورت محصول به سختی قالب گیری می شود و به دلیل نیروی بیش از حد در هنگام پرتاب آسیب می بیند. زبری پین های تعیین موقعیت، سطوح مفصلی و سایر قسمت ها باید با مقررات استاندارد مطابقت داشته باشد.
